Maaş mı, kâr payı mı? 2026–27’de yönetici olarak kendinize ödeme yapmak

Şirketten para almanın iki yolu

Maaş bordro üzerinden ödenir. Şirket için bir giderdir, bu yüzden Kurumlar Vergisinin hesaplandığı kârı azaltır; ama beraberinde Gelir Vergisi (Income Tax) ve National Insurance (Ulusal Sigorta) getirebilir.

Kâr payı, Kurumlar Vergisi zaten düşülmüş kârdan pay sahiplerine ödenir. Üzerinden National Insurance alınmaz; kendine ait bir muafiyeti ve vergi oranları vardır.

2026–27 rakamları

• Kişisel Muafiyet (Personal Allowance): 12.570 £.
• National Insurance alt kazanç sınırı (Lower Earnings Limit): yılda 6.708 £. Bu tutardan itibaren kazançlarınız Devlet Emekli Maaşı (State Pension) kaydınıza sayılır.
• Birincil Eşik (Primary Threshold; çalışanın National Insurance primi buradan başlar): 12.570 £. Çalışanlar 50.270 £ tutarına kadar %8, bu tutarın üzerinde %2 öder.
• İkincil Eşik (Secondary Threshold; işverenin National Insurance primi buradan başlar): 5.000 £. İşverenler bu eşiğin üzerinde %15 öder.
• İstihdam İndirimi (Employment Allowance): işverenin ödeyeceği tutardan en fazla 10.500 £ düşülür. Ancak İkincil Eşiğin üzerinde ücret ödenen tek çalışanı tek bir yönetici olan şirket bundan yararlanamaz.
• Kâr Payı Muafiyeti (Dividend Allowance): 500 £. Bunun üzerindeki kâr payı vergisi: %10,75 (temel oran, basic rate), %35,75 (yüksek oran, higher rate), %39,35 (ek oran, additional rate).
• Kurumlar Vergisi: 50.000 £ ve altındaki kârlarda %19, 250.000 £ üzerindeki kârlarda %25; ikisi arasında marjinal indirim (marginal relief) uygulanır.

Hesaplanmış bir örnek

Tek yöneticisi olan, başka çalışanı olmayan ve bu yüzden İstihdam İndirimi alamayan, %19 oranında Kurumlar Vergisi ödeyen bir şirket düşünün. Yöneticinin başka geliri yok. Alt kazanç sınırı (Lower Earnings Limit) düzeyindeki bir maaşı, Kişisel Muafiyet düzeyindeki bir maaşla karşılaştıralım.

Maaş 6.708 £ olduğunda şirket 256,20 £ işveren National Insurance primi öder. Maaş 12.570 £ olduğunda 1.135,50 £ öder. İki durumda da yönetici, maaşı üzerinden ne Gelir Vergisi ne de çalışan National Insurance primi öder.

Yüksek maaş, yöneticinin eline 5.862 £ fazla geçmesini sağlar. Bu, şirketin vergi öncesi kârından 6.741,30 £ kullanır: ek maaş artı ek National Insurance. Aynı 5.862 £ kâr payı olarak ödenseydi 7.237,04 £ kullanılırdı: kâr payının kendisi, artı kâr payının çıktığı kâr üzerindeki %19 Kurumlar Vergisi. Bu örnekte maaş yolu yaklaşık 496 £ daha ucuzdur ve iki yol da yöneticiyi Kişisel Muafiyet sınırının içinde tutar.

Varsayımları değiştirin (İstihdam İndirimi, başka gelirler, daha yüksek bir Kurumlar Vergisi oranı, öğrenim kredisi, emeklilik katkıları), cevap da değişir. Bu yüzden kararı genel geçer bir kural değil, rakamlar vermelidir.

Kâr payını yasal kılan kurallar

Bir şirket kâr payını yalnızca bu amaçla kullanılabilecek kârdan (profits available for the purpose) ödeyebilir: yani vergi sonrası birikmiş kârlarından, varsa zararlar düşüldükten sonra kalan tutardan. Bundan fazlasını ödemek hukuka aykırıdır ve bunu bilen bir pay sahibi parayı geri ödemek zorunda kalabilir.

Tek yönetici siz olsanız bile her kâr payını bir yöneticiler toplantısında ilan edin ve toplantı tutanağı tutun; her pay sahibine de bir kâr payı makbuzu (dividend voucher) verin.

Ne maaş ne de kâr payı olarak alınan para, şirketten alınmış bir borçtur. Yönetici borcu (director’s loan) yıl sonundan dokuz ay bir gün sonra hâlâ ödenmemişse, ek bir Kurumlar Vergisi yükü doğurabilir.

Kendi vergi beyannameniz

Muafiyeti aşan kâr payları ya da vergisi bordro üzerinden tamamen kesilmemiş bir maaş, genellikle bir Self Assessment (kişisel vergi beyannamesi) vermeniz gerektiği anlamına gelir. Beyanname, vergi yılının bitiminden sonraki 31 Ocak’a kadar internet üzerinden verilmeli; varsa ödenmesi gereken vergi de aynı tarihe kadar ödenmelidir.